《九辩》
体裁：七言古风题材：送别、思乡、边塞字数：1745句数：258韵脚：兮、臧、兮、恙
bēizāi
悲哉
qiūzhīwèiqìyě
秋之为气也
xiāosèxīcǎomùyáoluòérbiànshuāi
萧瑟兮草木摇落而变衰
liǎolìxīruòzàiyuǎnxíng
憭栗兮若在远行
dēngshānlínshuǐxīsòngjiāngguī
登山临水兮送将归
juéliáoxītiāngāoérqìqīng
泬漻兮天高而气清
jìliáoxīshōulǎoérshuǐqīng
寂寥兮收潦而水清
cǎnqīzēngxīxī
憯凄增欷兮
báohánzhīzhōngrén
薄寒之中人
chuànghuǎngkuǎngliàngxī
怆恍懭悢兮
qùgùérjiùxīn
去故而就新
kǎnlǐnxīpínshìshīzhíérzhìbùpíng
坎廪兮贫士失职而志不平
kuòluòxījīlǚérwúyǒushēng
廓落兮羁旅而无友生
chóuchàngxīérsīzìlián
惆怅兮而私自怜
yànpiānpiānqícíguīxī
燕翩翩其辞归兮
chánjìmòérwúshēng
蝉寂漠而无声
yànyōngyōngérnányóuxī
雁廱廱而南游兮
kūnjīzhāozhāérbēimíng
鹍鸡啁哳而悲鸣
dúshēndànérbúmèixī
独申旦而不寐兮
āixīshuàizhīxiāozhēng
哀蟋蟀之宵征
shíwěiwěiérguòzhōngxī
时亹亹而过中兮
jiǎnyānliúérwúchéng
蹇淹留而无成
bēiyōuqióngqīxīdúchǔkuò
悲忧穷戚兮独处廓
yǒuměiyīrénxīxīnbùyì
有美一人兮心不绎
qùxiānglíjiāxīláiyuǎnkè
去乡离家兮来远客
chāoxiāoyáoxījīnyānbáo
超逍遥兮今焉薄
zhuānsījūnxībùkěhuà
专思君兮不可化
jūnbùzhīxīkěnàihé
君不知兮可奈何
xùyuànxījīsī
蓄怨兮积思
xīnfándànxīwàngshíshì
心烦憺兮忘食事
yuányījiànxīdàoyúyì
原一见兮道余意
jūnzhīxīnxīyǔyúyì
君之心兮与余异
chējìjiàxīqièérguī
车既驾兮朅而归
bùdéjiànxīxīnshāngbēi
不得见兮心伤悲
yǐjiélíngxīzhǎngtàixī
倚结𫐉兮长太息
tìchányuánxīxiàzhānshì
涕潺湲兮下沾轼
kāngkǎijuéxībùdé
忼慨绝兮不得
zhōngmàoluànxīmíhuò
中瞀乱兮迷惑
sīzìliánxīhéjí
私自怜兮何极
xīnpēngpēngxīliàngzhí
心怦怦兮谅直
huángtiānpíngfēnsìshíxī
皇天平分四时兮
qièdúbēicǐlǐnqiū
窃独悲此凛秋
báilùjìxiàbǎicǎoxī
白露既下百草兮
yǎnlípīcǐwúqiū
奄离披此梧楸
qùbáirìzhīzhāozhāoxī
去白日之昭昭兮
xíchángyèzhīyōuyōu
袭长夜之悠悠
lífāngǎizhīfāngzhuàngxī
离芳蔼之方壮兮
yúwēiyuēérbēichóu
余萎约而悲愁
qiūjìxiānjièyǐbáilùxī
秋既先戒以白露兮
dōngyòushēnzhīyǐyánshuāng
冬又申之以严霜
shōuhuītáizhīmèngxiàxī
收恢台之孟夏兮
ránkǎnchìérchéncáng
然欿傺而沉藏
yèyānyìérwúsèxī
叶烟邑而无色兮
zhīfánnáérjiāohéng
枝烦挐而交横
yányínyìérjiāngbàxī
颜淫溢而将罢兮
kēfǎngfúérwēihuáng
柯仿佛而萎黄
xiāoxiāosēnzhīkěāixī
萷櫹椮之可哀兮
xíngxiāoshuòéryūshāng
形销铄而瘀伤
wéiqífēnróuérjiāngluòxī
惟其纷糅而将落兮
hènqíshīshíérwúdāng
恨其失时而无当
lǎnfēipèiérxiàjiéxī
揽𬴂辔而下节兮
liáoxiāoyáoyǐxiāngyáng
聊逍遥以相佯
suìhūhūérqiújǐnxī
岁忽忽而遒尽兮
kǒngyúshòuzhīfújiāng
恐余寿之弗将
dàoyúshēngzhībùshíxī
悼余生之不时兮
féngcǐshìzhīguàngrǎng
逢此世之俇攘
dànróngyǔérdúyǐxī
澹容与而独倚兮
xīshuàimíngcǐxītáng
蟋蟀鸣此西堂
xīnchùtìérzhèndàngxī
心怵惕而震荡兮
hésuǒyōuzhīduōfāng
何所忧之多方
ángmíngyuèértàixīxī
卬明月而太息兮
bùlièxīngérjímíng
步列星而极明
qièbēifūhuìhuázhīcéngfūxī
窃悲夫蕙华之曾敷兮
fēnyǐnǐhūdōufáng
纷旖旎乎都房
hézēnghuázhīwúshíxī
何曾华之无实兮
cóngfēngyǔérfēiyáng
从风雨而飞飏
yǐwéijūndúfúcǐhuìxī
以为君独服此蕙兮
qiāngwúyǐyìyúzhòngfāng
羌无以异于众芳
mǐnqísīzhībùtōngxī
闵奇思之不通兮
jiāngqùjūnérgāoxiáng
将去君而高翔
xīnmǐnliánzhīcǎnqīxī
心闵怜之惨凄兮
yuànyījiànéryǒumíng
愿一见而有明
zhòngwúyuànérshēnglíxī
重无怨而生离兮
zhōngjiézhěnérzēngshāng
中结轸而增伤
qǐbùyùtáoérsījūnxī
岂不郁陶而思君兮
jūnzhīményǐjiǔchóng
君之门以九重
měngquǎnyínyínéryíngfèixī
猛犬狺狺而迎吠兮
guānliángbìérbùtōng
关梁闭而不通
huángtiānyínyìérqiūlínxī
皇天淫溢而秋霖兮
hòutǔhéshíérdégān
后土何时而得漧
kuàidúshǒucǐwúzéxī
块独守此无泽兮
yǎngfúyúnéryǒngtàn
仰浮云而永叹
héshísúzhīgōngqiǎoxī
何时俗之工巧兮
bèishéngmòérgǎicuò
背绳墨而改错
xìqíjìérbùchéngxī
郤骐骥而不乘兮
cènúdàiérqǔlù
策驽骀而取路
dāngshìqǐwúqíjìxī
当世岂无骐骥兮
chéngmòzhīnéngshànyù
诚莫之能善御
jiànzhípèizhěfēiqírénxī
见执辔者非其人兮
gùjútiàoéryuǎnqù
故𩧺跳而远去
fúyànjiēshàfūliángzǎoxī
凫雁皆唼夫梁藻兮
fèngyùpiāoxiángérgāojǔ
凤愈飘翔而高举
huánzáoérfāngruìxī
圜凿而方枘兮
wúgùzhīqíchúwúérnánrù
吾固知其鉏铻而难入
zhòngniǎojiēyǒusuǒdēngqīxī
众鸟皆有所登栖兮
fèngdúhuánghuángérwúsuǒjí
凤独遑遑而无所集
yuánxiánméiérwúyánxī
原衔枚而无言兮
chángbèijūnzhīwòqià
尝被君之渥洽
tàigōngjiǔshínǎixiǎnróngxī
太公九十乃显荣兮
chéngwèiyùqípǐhé
诚未遇其匹合
wèiqíjìxīānguī
谓骐骥兮安归
wèifènghuángxīānqī
谓凤皇兮安栖
biàngǔyìsúxīshìshuāi
变古易俗兮世衰
jīnzhīxiāngzhěxījǔféi
今之相者兮举肥
qíjìfúnìérbújiànxī
骐骥伏匿而不见兮
fènghuánggāofēiérbùxià
凤皇高飞而不下
niǎoshòuyóuzhīhuáidéxī
鸟兽犹知怀德兮
héyúnxiánshìzhībùchù
何云贤士之不处
jìbùzhòujìnérqiúfúxī
骥不骤进而求服兮
fèngyìbùtān𫗪érwàngshí
凤亦不贪𫗪而妄食
jūnqìyuǎnérbùcháxī
君弃远而不察兮
suīyuánzhōngqíyāndé
虽原忠其焉得
yùjìmòérjuéduānxī
欲寂漠而绝端兮
qièbùgǎnwàngchūzhīhòudé
窃不敢忘初之厚德
dúbēichóuqíshāngrénxī
独悲愁其伤人兮
féngyùyùqíhéjí
冯郁郁其何极
shuānglùcǎnqīérjiāoxiàxī
霜露惨凄而交下兮
xīnshàngxìngqífújì
心尚幸其弗济
xiànxuěfēnróuqízēngjiāxī
霰雪雰糅其增加兮
nǎizhīzāomìngzhījiāngzhì
乃知遭命之将至
yuánjiǎoxìngéryǒudàixī
原徼幸而有待兮
pōmǎngmǎngyǔyěcǎotóngsǐ
泊莽莽与野草同死
yuánzìwǎngérjìngyóuxī
原自往而径游兮
lùyōngjuéérbùtōng
路壅绝而不通
yùxúndàoérpíngqūxī
欲循道而平驱兮
yòuwèizhīqísuǒcóng
又未知其所从
ránzhōnglùérmíhuòxī
然中路而迷惑兮
zìyāānérxuésòng
自压桉而学诵
xìngyúlòuyǐbiǎnqiǎnxī
性愚陋以褊浅兮
xìnwèidáhūcóngróng
信未达乎从容
qièměishēnbāoxūzhīqìshèngxī
窃美申包胥之气盛兮
kǒngshíshìzhībùgù
恐时世之不固
héshísúzhīgōngqiǎoxī
何时俗之工巧兮
mièguījǔérgǎizáo
灭规矩而改凿
dúgěngjièérbùsuíxī
独耿介而不随兮
yuánmùxiānshèngzhīyíjiào
原慕先圣之遗教
chùzhuóshìérxiǎnróngxī
处浊世而显荣兮
fēiyúxīnzhīsuǒlè
非余心之所乐
yǔqíwúyìéryǒumíngxī
与其无义而有名兮
níngqióngchùérshǒugāo
宁穷处而守高
shíbùtōuérwèibǎoxī
食不媮而为饱兮
yībùgǒuérwèiwēn
衣不苟而为温
qièmùshīrénzhīyífēngxī
窃慕诗人之遗风兮
yuántuōzhìhūsùcān
原托志乎素餐
jiǎnchōngjuéérwúduānxī
蹇充倔而无端兮
pōmǎngmǎngérwúyín
泊莽莽而无垠
wúyīqiúyǐyùdōngxī
无衣裘以御冬兮
kǒngkèsǐbùdéjiànhūyángchūn
恐溘死不得见乎阳春
jìngmiǎoqiūzhīyáoyèxī
靓杪秋之遥夜兮
xīnliáolìéryǒuāi
心缭悷而有哀
chūnqiūchuōchuōérrìgāoxī
春秋逴逴而日高兮
ránchóuchàngérzìbēi
然惆怅而自悲
sìshídìláiérzúsuìxī
四时递来而卒岁兮
yīnyángbùkěyǔlìxié
阴阳不可与俪偕
báirìwǎnwǎnqíjiāngrùxī
白日晼晚其将入兮
míngyuèxiāoshuòérjiǎnhuǐ
明月销铄而减毁
suìhūhūérqiújǐnxī
岁忽忽而遒尽兮
lǎorǎnrǎnéryùchí
老冉冉而愈弛
xīnyáoyuèérrìxìngxī
心摇悦而日幸兮
ránchāochàngérwújì
然怊怅而无冀
zhōngcǎncèzhīqīchuàngxī
中憯恻之凄怆兮
zhǎngtàixīérzēngxī
长太息而增欷
niányángyángyǐrìwǎngxī
年洋洋以日往兮
lǎoliáokuòérwúchǔ
老嵺廓而无处
shìwěiwěiérjìjìnxī
事亹亹而觊进兮
jiǎnyānliúérchóuchú
蹇淹留而踌躇
héfànlànzhīfúyúnxī
何泛滥之浮云兮
biāoyōngbìcǐmíngyuè
猋壅蔽此明月
zhōngzhāozhāoéryuánjiànxī
忠昭昭而原见兮
rányīnyìérmòdá
然霠曀而莫达
yuánhàorìzhīxiǎnxíngxī
原皓日之显行兮
yúnméngméngérbìzhī
云蒙蒙而蔽之
qièbùzìliáoéryuánzhōngxī
窃不自聊而原忠兮
huòdǎndiǎnérwūzhī
或黕点而污之
yáoshùnzhīkàngxíngxī
尧舜之抗行兮
lemíngmíngérbáotiān
了冥冥而薄天
héxiǎnxīzhījídùxī
何险巇之嫉妒兮
bèiyǐbùcízhīwěimíng
被以不慈之伪名
bǐrìyuèzhīzhàomíngxī
彼日月之照明兮
shàngàndǎnéryǒuxiá
尚黯黮而有瑕
hékuàngyīguózhīshìxī
何况一国之事兮
yìduōduānérjiāojiā
亦多端而胶加
bèihéchóuzhīyànyànxī
被荷裯之晏晏兮
ránhuángyángérbùkědài
然潢洋而不可带
jìjiāoměiérfáwǔxī
既骄美而伐武兮
fùzuǒyòuzhīgěngjiè
负左右之耿介
zēngyùnlúnzhīxiūměixī
憎愠惀之修美兮
hǎofūrénzhīkāngkǎi
好夫人之慷慨
zhòngqièdiéérrìjìnxī
众踥蹀而日进兮
měichāoyuǎnéryúmài
美超远而逾迈
nóngfūchuògēngérróngyǔxī
农夫辍耕而容与兮
kǒngtiányězhīwúhuì
恐田野之芜秽
shìmiánmiánérduōsīxī
事绵绵而多私兮
qièdàohòuzhīwēibài
窃悼后之危败
shìléitóngérxuànyàoxī
世雷同而炫曜兮
héhuǐyùzhīmèimèi
何毁誉之昧昧
jīnxiūshìérkuījìngxī
今修饰而窥镜兮
hòushàngkěyǐcuàncáng
后尚可以窜藏
yuànjìyánfūliúxīngxī
愿寄言夫流星兮
qiāngshūhūérnándāng
羌倏忽而难当
zúyōngbìcǐfúyún
卒壅蔽此浮云
xiàànmòérwúguāng
下暗漠而无光
yáoshùnjiēyǒusuǒjǔrènxī
尧舜皆有所举任兮
gùgāozhěnérzìshì
故高枕而自适
liàngwúyuànyútiānxiàxī
谅无怨于天下兮
xīnyānqǔcǐchùtì
心焉取此怵惕
chéngqíjìzhīliúliúxī
乘骐骥之浏浏兮
yùānyòngfūqiángcè
驭安用夫强策
liàngchéngguōzhībùzúshìxī
谅城郭之不足恃兮
suīzhòngjièzhīhéyì
虽重介之何益
zhānyìyìérwúzhōngxī
邅翼翼而无终兮
túnhūnhūnérchóuyuē
忳惛惛而愁约
shēngtiāndìzhīruòguòxī
生天地之若过兮
gōngbùchéngérwújīn
功不成而无嶜
yuánchénzhìérbújiànxī
原沉滞而不见兮
shàngyùbùmínghūtiānxià
尚欲布名乎天下
ránhuángyángérbùyùxī
然潢洋而不遇兮
zhíjùmàoérzìkǔ
直怐愗而自苦
mǎngyángyángérwújíxī
莽洋洋而无极兮
hūáoxiángzhīyānbáo
忽翱翔之焉薄
guóyǒujìérbùzhīchéngxī
国有骥而不知乘兮
yānhuánghuángérgèngsuǒ
焉皇皇而更索
níngqīōuyúchēxiàxī
宁戚讴于车下兮
huángōngwénérzhīzhī
桓公闻而知之
wúbólèzhīxiāngshànxī
无伯乐之相善兮
jīnshuíshǐhūyùzhī
今谁使乎誉之
wǎngliútìyǐliáolǜxī
罔流涕以聊虑兮
wéizhuóyìérdézhī
惟着意而得之
fēnchúnchúnzhīyuànzhōngxī
纷纯纯之愿忠兮
dùbèilíérzhāngzhī
妒被离而鄣之
yuáncìbùxiàozhīqūérbiélíxī
原赐不肖之躯而别离兮
fàngyóuzhìhūyúnzhōng
放游志乎云中
chéngjīngqìzhītuántuánxī
乘精气之抟抟兮
wùzhūshénzhīzhànzhàn
骛诸神之湛湛
cānbáinízhīxíxíxī
骖白霓之习习兮
lìqúnlíngzhīfēngfēng
历群灵之丰丰
zuǒzhūquèzhībábáxī
左朱雀之茇茇兮
yòucānglóngzhīqúqú
右苍龙之躣躣
shǔléishīzhītiántiánxī
属雷师之阗阗兮
tōngfēiliánzhīyáyá
通飞廉之衙衙
qiánqīngliángzhīqiāngqiāngxī
前轻辌之锵锵兮
hòuzīchéngzhīcóngcóng
后辎乘之从从
zàiyúnqízhīwēiyíxī
载云旗之委蛇兮
hùtúnqízhīróngróng
扈屯骑之容容
jìzhuānzhuānzhībùkěhuàxī
计专专之不可化兮
yuánsuìtuīérwèizāng
原遂推而为臧
làihuángtiānzhīhòudéxī
赖皇天之厚德兮
háijíjūnzhīwúyàng
还及君之无恙
📚 宋玉的其他作品
📚 同题材 · 送别诗
📚 同体裁 · 七言古风
💬 常见问题
《九辩》的作者是谁？
《九辩》的作者是战国代的宋玉。
《九辩》是什么朝代的诗？
《九辩》是战国代的七言古风。
《九辩》是什么体裁？
《九辩》属于七言古风，全诗共1745字，258句。
《九辩》属于什么题材？
《九辩》属于送别、思乡、边塞类题材。
《九辩》的第一句是什么？
《九辩》的首句是：「悲哉」。