《离骚》
体裁：七言古风题材：送别、思乡、边塞字数：2500句数：378韵脚：兮、都、兮、居
dìgāoyángzhīmiáoyìxī
帝高阳之苗裔兮
zhènhuángkǎoyuēbóyōng
朕皇考曰伯庸
shètízhēnyúmèngzōuxī
摄提贞于孟陬兮
wéigēngyínwúyǐjiàng
惟庚寅吾以降
huánglǎnkuíyúchūdùxī
皇览揆余初度兮
zhàoxīyúyǐjiāmíng
肇锡余以嘉名
míngyúyuēzhèngzéxī
名余曰正则兮
zìyúyuēlíngjūn
字余曰灵均
fēnwújìyǒucǐnèiměixī
纷吾既有此内美兮
yòuzhòngzhīyǐxiūnéng
又重之以修能
hùjiānglíyǔpìzhǐxī
扈江离与辟芷兮
rènqiūlányǐwéipèi
纫秋兰以为佩
mìyúruòjiāngbùjíxī
汨余若将不及兮
kǒngniánsuìzhībùwúyǔ
恐年岁之不吾与
cháoqiānpízhīmùlánxī
朝搴阰之木兰兮
xīlǎnzhōuzhīsùmǎng
夕揽洲之宿莽
rìyuèhūqíbùyānxī
日月忽其不淹兮
chūnyǔqiūqídàixù
春与秋其代序
wéicǎomùzhīlíngluòxī
惟草木之零落兮
kǒngměirénzhīchímù
恐美人之迟暮
bùfǔzhuàngérqìhuìxī
不抚壮而弃秽兮
hébùgǎihūcǐdù?
何不改乎此度?
chéngqíjìyǐchíchěngxī
乘骐骥以驰骋兮
láiwúdàofūxiānlù
来吾道夫先路
xīsānhòuzhīchúncuìxī
昔三后之纯粹兮
gùzhòngfāngzhīsuǒzài
固众芳之所在
záshēnjiāoyǔjūnguìxī
杂申椒与菌桂兮
qǐwéirènfūhuìchǎi
岂惟纫夫蕙茝
bǐyáoshùnzhīgěngjièxī
彼尧舜之耿介兮
jìzūndàoérdélù
既遵道而得路
héjiézhòuzhīchāngpīxī
何桀纣之猖披兮
fūwéijiéjìngyǐjiǒngbù
夫惟捷径以窘步
wéifūdǎngrénzhītōulèxī
惟夫党人之偷乐兮
lùyōumèiyǐxiǎnài
路幽昧以险隘
qǐyúshēnzhīdānyāngxī
岂余身之殚殃兮
kǒnghuángyúzhībàijì
恐皇舆之败绩
hūbēnzǒuyǐxiānhòuxī
忽奔走以先后兮
jíqiánwángzhīzhǒngwǔ
及前王之踵武
quánbùcháyúzhīzhōngqíngxī
荃不查余之中情兮
fǎnxìnchánérjìnù
反信谗而齌怒
yúgùzhījiǎnjiǎnzhīwéihuànxī
余固知謇謇之为患兮
rěnérbùnéngshěyě
忍而不能舍也
zhǐjiǔtiānyǐwéizhèngxī
指九天以为正兮
fūwéilíngxiūzhīgùyě
夫惟灵修之故也
yuēhuánghūnyǐwéiqīxī
曰黄昏以为期兮
qiāngzhōngdàoérgǎilù
羌中道而改路
chūjìyǔyúchéngyánxī
初既与余成言兮
hòuhuǐdùnéryǒutā
后悔遁而有他
yújìbùnánfūlíbiéxī
余既不难夫离别兮
shānglíngxiūzhīshùhuà
伤灵修之数化
yújìzīlánzhījiǔwǎnxī
余既滋兰之九畹兮
yòushùhuìzhībǎimǔ
又树蕙之百亩
qíliúyíyǔjiēchēxī
畦留夷与揭车兮
zádùhéngyǔfāngzhǐ
杂杜衡与芳芷
jìzhīyèzhījùnmàoxī
冀枝叶之峻茂兮
yuànqíshíhūwújiāngyì
愿俟时乎吾将刈
suīwēijuéqíyìhéshāngxī
虽萎绝其亦何伤兮
āizhòngfāngzhīwúhuì
哀众芳之芜秽
zhòngjiējìngjìnyǐtānlánxī
众皆竞进以贪婪兮
píngbùyànhūqiúsuǒ
凭不厌乎求索
qiāngnèishùjǐyǐliàngrénxī
羌内恕己以量人兮
gèxīngxīnérjídù
各兴心而嫉妒
hūchíwùyǐzhuīzhúxī
忽驰骛以追逐兮
fēiyúxīnzhīsuǒjí
非余心之所急
lǎorǎnrǎnqíjiāngzhìxī
老冉冉其将至兮
kǒngxiūmíngzhībùlì
恐修名之不立
cháoyǐnmùlánzhīzhuìlùxī
朝饮木兰之坠露兮
xīcānqiūjúzhīluòyīng
夕餐秋菊之落英
gǒuyúqíngqíxìnkuāyǐliànyàoxī
苟余情其信姱以练要兮
zhǎngkǎnhànyìhéshāng
长顑颔亦何伤
qiānmùgēnyǐjiéchénxī
掔木根以结茞兮
guànbìlìzhīluòruǐ
贯薜荔之落蕊
jiǎojūnguìyǐrènhuìxī
矫菌桂以纫蕙兮
suǒhúshéngzhīlílí
索胡绳之𫄥𫄥
jiǎnwúfǎfūqiánxiūxī
謇吾法夫前修兮
fēishìsúzhīsuǒfú
非世俗之所服
suībùzhōuyújīnzhīrénxī
虽不周于今之人兮
yuànyīpéngxiánzhīyízé
愿依彭咸之遗则
zhǎngtàixīyǐyǎntìxī
长太息以掩涕兮
āimínshēngzhīduōjiān
哀民生之多艰
yúsuīhǎoxiūkuāyǐjījīxī
余虽好修姱以鞿羁兮
jiǎncháosuìérxītì
謇朝谇而夕替
jìtìyúyǐhuìxiāngxī
既替余以蕙𬙋兮
yòushēnzhīyǐlǎnchǎi
又申之以揽茝
yìyúxīnzhīsuǒshànxī
亦余心之所善兮
suījiǔsǐqíyóuwèihuǐ
虽九死其犹未悔
yuànlíngxiūzhīhàodàngxī
怨灵修之浩荡兮
zhōngbùcháfūmínxīn
终不察夫民心
zhòngnǚjíyúzhīéméixī
众女嫉余之蛾眉兮
yáozhuówèiyúyǐshànyín
谣诼谓余以善淫
gùshísúzhīgōngqiǎoxī
固时俗之工巧兮
miǎnguījǔérgǎicuò
偭规矩而改错
bèishéngmòyǐzhuīqūxī
背绳墨以追曲兮
jìngzhōuróngyǐwéidù
竞周容以为度
túnyùyìyúchàchìxī
忳郁邑余侘傺兮
wúdúqióngkùnhūcǐshíyě
吾独穷困乎此时也
níngkèsǐyǐliúwángxī
宁溘死以流亡兮
yúbùrěnwèicǐtàiyě
余不忍为此态也
zhìniǎozhībùqúnxī
鸷鸟之不群兮
zìqiánshìérgùrán
自前世而固然
héfānghuánzhīnéngzhōuxī
何方圜之能周兮
fūshúyìdàoérxiāngān
夫孰异道而相安
qūxīnéryìzhìxī
屈心而抑志兮
rěnyóuérrǎnggòu
忍尤而攘诟
fúqīngbáiyǐsǐzhíxī
伏清白以死直兮
gùqiánshèngzhīsuǒhòu
固前圣之所厚
huǐxiāngdàozhībùcháxī
悔相道之不察兮
yánzhùhūwújiāngfǎn
延伫乎吾将反
huízhènchēyǐfùlùxī
回朕车以复路兮
jíxíngmízhīwèiyuǎn
及行迷之未远
bùyúmǎyúlángāoxī
步余马于兰皋兮
chíjiāoqiūqiěyānzhǐxī
驰椒丘且焉止息
jìnbùrùyǐlíyóuxī
进不入以离尤兮
tuìjiāngfùxiūwúchūfú
退将复修吾初服
zhìjìhéyǐwéiyīxī
制芰荷以为衣兮
jífúróngyǐwéishang
集芙蓉以为裳
bùwúzhīqíyìyǐxī
不吾知其亦已兮
gǒuyúqíngqíxìnfāng
苟余情其信芳
gāoyúguānzhījíjíxī
高余冠之岌岌兮
zhǎngyúpèizhīlùlí
长余佩之陆离
fāngyǔzéqízáróuxī
芳与泽其杂糅兮
wéizhāozhìqíyóuwèikuī
唯昭质其犹未亏
hūfǎngùyǐyóumùxī
忽反顾以游目兮
jiāngwǎngguānhūsìhuāng
将往观乎四荒
pèibīnfēnqífánshìxī
佩缤纷其繁饰兮
fāngfēifēiqímízhāng
芳菲菲其弥章
mínshēnggèyǒusuǒlèxī
民生各有所乐兮
yúdúhǎoxiūyǐwéicháng
余独好修以为常
suītǐjiěwúyóuwèibiànxī
虽体解吾犹未变兮
qǐyúxīnzhīkěchéng
岂余心之可惩
nǚxūzhīchányuánxī
女媭之婵媛兮
shēnshēnqílìyǔ
申申其詈予
yuē
曰
gǔnxìngzhíyǐwángshēnxī
鲧婞直以亡身兮
zhōngrányāohūyǔzhīyě
终然夭乎羽之野
rǔhébójiǎnérhǎoxiūxī
汝何博謇而好修兮
fēndúyǒucǐkuājié
纷独有此姱节
cílùshīyǐyíngshìxī
薋菉葹以盈室兮
pàndúlíérbùfú
判独离而不服
zhòngbùkěhùshuōxī
众不可户说兮
shúyúncháyúzhīzhōngqíng
孰云察余之中情
shìbìngjǔérhǎopéngxī
世并举而好朋兮
fūhéqióngdúérbùyǔtīng
夫何茕独而不予听
yīqiánshèngyǐjiézhōngxī
依前圣以节中兮
kuìpíngxīnérlìzī
喟凭心而历兹
jìyuánxiāngyǐnánzhēngxī
济沅湘以南征兮
jiùzhònghuáérzhèncí
就重华而敶词
qǐ《jiǔbiàn》yǔ《jiǔgē》xī
启《九辩》与《九歌》兮
xiàkāngyúyǐzìzòng
夏康娱以自纵
bùgùnányǐtúhòuxī
不顾难以图后兮
wǔziyòngshīhūjiāxiàng
五子用失乎家衖
yìyínyóuyǐyìtiánxī
羿淫游以佚畋兮
yòuhǎoshèfūfēnghú
又好射夫封狐
gùluànliúqíxiānzhōngxī
固乱流其鲜终兮
zhuóyòutānfūjuéjiā
浞又贪夫厥家
jiāoshēnbèifúqiángyǔxī
浇身被服强圉兮
zòngyùérbùrěn
纵欲而不忍
rìkāngyúérzìwàngxī
日康娱而自忘兮
juéshǒuyòngfūdiānyǔn
厥首用夫颠陨
xiàjiézhīchángwéixī
夏桀之常违兮
nǎisuìyānérféngyāng
乃遂焉而逢殃
hòuxīnzhījūhǎixī
后辛之菹醢兮
yīnzōngyòngérbùzhǎng
殷宗用而不长
tāngyǔyǎnérzhījìngxī
汤禹俨而祗敬兮
zhōulùndàoérmòchà
周论道而莫差
jǔxiáncáiérshòunéngxī
举贤才而授能兮
xúnshéngmòérbùpǒ
循绳墨而不颇
huángtiānwúsīāxī
皇天无私阿兮
lǎnmíndéyāncuòfǔ
览民德焉错辅
fūwéishèngzhéyǐmàoxíngxī
夫维圣哲以茂行兮
gǒudéyòngcǐxiàtǔ
苟得用此下土
zhānqiánérgùhòuxī
瞻前而顾后兮
xiāngguānmínzhījìjí
相观民之计极
fūshúfēiyìérkěyòngxī
夫孰非义而可用兮
shúfēishànérkěfú
孰非善而可服
diànyúshēnérwēisǐxī
阽余身而危死兮
lǎnyúchūqíyóuwèihuǐ
览余初其犹未悔
bùliàngzáoérzhèngruìxī
不量凿而正枘兮
gùqiánxiūyǐjūhǎi
固前修以菹醢
céngxūxīyúyùyìxī
曾歔欷余郁邑兮
āizhènshízhībùdàng
哀朕时之不当
lǎnrúhuìyǐyǎntìxī
揽茹蕙以掩涕兮
zhānyújīnzhīlànglàng
沾余襟之浪浪
guìfūrènyǐchéncíxī
跪敷衽以陈辞兮
gěngwújìdécǐzhōngzhèng
耿吾既得此中正
sìyùqiúyǐjiéyīxī
驷玉虬以桀鹥兮
kèāifēngyúshàngzhēng
溘埃风余上征
cháofārènyúcāngwúxī
朝发轫于苍梧兮
xīyúzhìhūxiànpǔ
夕余至乎县圃
yùshǎoliúcǐlíngsuǒxī
欲少留此灵琐兮
rìhūhūqíjiāngmù
日忽忽其将暮
wúlìngxīhémǐjiéxī
吾令羲和弭节兮
wàngyānzīérwùpò
望崦嵫而勿迫
lùmànmànqíxiūyuǎnxī
路漫漫其修远兮
wújiāngshàngxiàérqiúsuǒ
吾将上下而求索
yǐnyúmǎyúxiánchíxī
饮余马于咸池兮
zǒngyúpèihūfúsāng
总余辔乎扶桑
zhéruòmùyǐfúrìxī
折若木以拂日兮
liáoxiāoyáoyǐxiāngyáng
聊逍遥以相羊
qiánwàngshūshǐxiānqūxī
前望舒使先驱兮
hòufēiliánshǐbēnshǔ
后飞廉使奔属
luánhuángwèiyúxiānjièxī
鸾皇为余先戒兮
léishīgàoyúyǐwèijù
雷师告余以未具
wúlìngfèngniǎofēiténgxī
吾令凤鸟飞腾兮
jìzhīyǐrìyè
继之以日夜
piāofēngtúnqíxiānglíxī
飘风屯其相离兮
shuàiyúnníérláiyù
帅云霓而来御
fēnzǒngzǒngqílíhéxī
纷总总其离合兮
bānlùlíqíshàngxià
斑陆离其上下
wúlìngdìhūnkāiguānxī
吾令帝阍开关兮
yǐchānghéérwàngyǔ
倚阊阖而望予
shíàiàiqíjiāngbàxī
时暧暧其将罢兮
jiéyōulánéryánzhù
结幽兰而延伫
shìhùnzhuóérbùfēnxī
世溷浊而不分兮
hǎobìměiérjídù
好蔽美而嫉妒
cháowújiāngjìyúbáishuǐxī
朝吾将济于白水兮
dēnglángfēngérxièmǎ
登阆风而绁马
hūfǎngùyǐliútìxī
忽反顾以流涕兮
āigāoqiūzhīwúnǚ
哀高丘之无女
kèwúyóucǐchūngōngxī
溘吾游此春宫兮
zhéqióngzhīyǐjìpèi
折琼枝以继佩
jírónghuázhīwèiluòxī
及荣华之未落兮
xiāngxiànǚzhīkěyí
相下女之可诒
wúlìngfēnglóngchéngyúnxī
吾令丰隆乘云兮
qiúmìfēizhīsuǒzài
求宓妃之所在
jiěpèixiāngyǐjiéyánxī
解佩𬙋以结言兮
wúlìngjiǎnxiūyǐwéilǐ
吾令謇修以为理
fēnzǒngzǒngqílíhéxī
纷总总其离合兮
hūwěihuàqínánqiān
忽纬繣其难迁
xīguīcìyúqióngshíxī
夕归次于穷石兮
cháozhuófāhūwěipán
朝濯发乎洧盘
bǎojuéměiyǐjiāoàoxī
保厥美以骄傲兮
rìkāngyúyǐyínyóu
日康娱以淫游
suīxìnměiérwúlǐxī
虽信美而无礼兮
láiwéiqìérgǎiqiú
来违弃而改求
lǎnxiāngguānyúsìjíxī
览相观于四极兮
zhōuliúhūtiānyúnǎixià
周流乎天余乃下
wàngyáotáizhīyǎnjiǎnxī
望瑶台之偃蹇兮
jiànyǒusōngzhīyìnǚ
见有娀之佚女
wúlìngzhènwèiméixī
吾令鸩为媒兮
zhèngàoyúyǐbùhǎo
鸩告余以不好
xióngjiūzhīmíngshìxī
雄鸠之鸣逝兮
yúyóuèqítiāoqiǎo
余犹恶其佻巧
xīnyóuyùérhúyíxī
心犹豫而狐疑兮
yùzìshìérbùkě
欲自适而不可
fènghuángjìshòuyíxī
凤皇既受诒兮
kǒnggāoxīnzhīxiānwǒ
恐高辛之先我
yùyuǎnjíérwúsuǒzhǐxī
欲远集而无所止兮
liáofúyóuyǐxiāoyáo
聊浮游以逍遥
jíshǎokāngzhīwèijiāxī
及少康之未家兮
liúyǒuyúzhīèryáo
留有虞之二姚
lǐruòérméizhuōxī
理弱而媒拙兮
kǒngdǎoyánzhībùgù
恐导言之不固
shìhùnzhuóérjíxiánxī
世溷浊而嫉贤兮
hǎobìměiérchēngè
好蔽美而称恶
guīzhōngjìyǐsuìyuǎnxī
闺中既以邃远兮
zhéwángyòubùwù
哲王又不寤
huáizhènqíngérbùfāxī
怀朕情而不发兮
yúyānnéngrěnéryǔcǐzhōnggǔ
余焉能忍而与此终古
suǒqióngmáoyǐtíngtuánxī
索琼茅以筳篿兮
mìnglíngfēnwèiyúzhànzhī
命灵氛为余占之
yuēliǎngměiqíbìhéxī
曰两美其必合兮
shúxìnxiūérmùzhī
孰信修而慕之
sījiǔzhōuzhībódàxī
思九州之博大兮
qǐwéishìqíyǒunǚ
岂惟是其有女
”
”
yuēmiǎnyuǎnshìérwúhúyíxī
曰勉远逝而无狐疑兮
shúqiúměiérshìnǚ
孰求美而释女
hésuǒdúwúfāngcǎoxī
何所独无芳草兮
ěrhéhuáihūgùyǔ
尔何怀乎故宇
”
”
shìyōumèiyǐxuànyàoxī
世幽昧以昡曜兮
shúyúncháyúzhīshànè
孰云察余之善恶
mínhàowùqíbùtóngxī
民好恶其不同兮
wéicǐdǎngrénqídúyì
惟此党人其独异
hùfúàiyǐyíngyàoxī
户服艾以盈要兮
wèiyōulánqíbùkěpèi
谓幽兰其不可佩
lǎnchácǎomùqíyóuwèidéxī
览察草木其犹未得兮
qǐchéngměizhīnéngdāng
岂珵美之能当
sūfènrǎngyǐchōngyīxī
苏粪壤以充祎兮
wèishēnjiāoqíbùfāng
谓申椒其不芳
yùcónglíngfēnzhījízhànxī
欲从灵氛之吉占兮
xīnyóuyùérhúyí
心犹豫而狐疑
wūxiánjiāngxījiàngxī
巫咸将夕降兮
huáijiāoxǔéryàozhī
怀椒糈而要之
bǎishényìqíbèijiàngxī
百神翳其备降兮
jiǔyíbīnqíbìngyíng
九疑缤其并迎
huángshànshànqíyánglíngxī
皇剡剡其扬灵兮
gàoyúyǐjígù
告余以吉故
yuēmiǎnshēngjiàngyǐshàngxiàxī
曰勉升降以上下兮
qiújǔyuēzhīsuǒtóng
求矩矱之所同
tāngyǔyǎnérqiúhéxī
汤禹俨而求合兮
zhìjiùyáoérnéngdiào
挚咎繇而能调
gǒuzhōngqíngqíhǎoxiūxī
苟中情其好修兮
yòuhébìyòngfūxíngméi
又何必用夫行媒
shuōcāozhùyúfùyánxī
说操筑于傅岩兮
wǔdīngyòngérbùyí
武丁用而不疑
lǚwàngzhīgǔdāoxī
吕望之鼓刀兮
zāozhōuwénérdéjǔ
遭周文而得举
níngqīzhīōugēxī
宁戚之讴歌兮
qíhuánwényǐgāifǔ
齐桓闻以该辅
jíniánsuìzhīwèiyànxī
及年岁之未晏兮
shíyìyóuqíwèiyāng
时亦犹其未央
kǒngtíjuézhīxiānmíngxī
恐鹈𫛞之先鸣兮
shǐfūbǎicǎowèizhībùfāng
使夫百草为之不芳
héqióngpèizhīyǎnjiǎnxī
何琼佩之偃蹇兮
zhòngàiránérbìzhī
众𫉁然而蔽之
wéicǐdǎngrénzhībùliàngxī
惟此党人之不谅兮
kǒngjídùérzhézhī
恐嫉妒而折之
shíbīnfēnqíbiànyìxī
时缤纷其变易兮
yòuhékěyǐyānliú
又何可以淹留
lánzhǐbiànérbùfāngxī
兰芷变而不芳兮
quánhuìhuàérwèimáo
荃蕙化而为茅
héxīrìzhīfāngcǎoxī
何昔日之芳草兮
jīnzhíwèicǐxiāoàiyě
今直为此萧艾也
qǐqíyǒutāgùxī
岂其有他故兮
mòhǎoxiūzhīhàiyě
莫好修之害也
yúyǐlánwèikěshìxī
余以兰为可恃兮
qiāngwúshíérróngzhǎng
羌无实而容长
wěijuéměiyǐcóngsúxī
委厥美以从俗兮
gǒudélièhūzhòngfāng
苟得列乎众芳
jiāozhuānnìngyǐmàntāoxī
椒专佞以慢慆兮
shāyòuyùchōngfūpèiwéi
榝又欲充夫佩帏
jìgànjìnérwùrùxī
既干进而务入兮
yòuhéfāngzhīnéngzhī
又何芳之能祗
gùshísúzhīliúcóngxī
固时俗之流从兮
yòushúnéngwúbiànhuà
又孰能无变化
lǎnjiāolánqíruòzīxī
览椒兰其若兹兮
yòukuàngjiēchēyǔjiānglí
又况揭车与江离
wéizīpèizhīkěguìxī
惟兹佩之可贵兮
wěijuéměiérlìzī
委厥美而历兹
fāngfēifēiérnánkuīxī
芳菲菲而难亏兮
fēnzhìjīnyóuwèimèi
芬至今犹未沬
hédiàodùyǐzìyúxī
和调度以自娱兮
liáofúyóuérqiúnǚ
聊浮游而求女
jíyúshìzhīfāngzhuàngxī
及余饰之方壮兮
zhōuliúguānhūshàngxià
周流观乎上下
língfēnjìgàoyúyǐjízhànxī
灵氛既告余以吉占兮
lìjírìhūwújiāngxíng
历吉日乎吾将行
zhéqióngzhīyǐwéixiūxī
折琼枝以为羞兮
jīngqióngmíyǐwéizhāng
精琼爢以为粻
wèiyújiàfēilóngxī
为余驾飞龙兮
záyáoxiàngyǐwéichē
杂瑶象以为车
hélíxīnzhīkětóngxī
何离心之可同兮
wújiāngyuǎnshìyǐzìshū
吾将远逝以自疏
zhānwúdàofūkūnlúnxī
邅吾道夫昆仑兮
lùxiūyuǎnyǐzhōuliú
路修远以周流
yángyúnnízhīànǎixī
扬云霓之晻蔼兮
míngyùluánzhījiūjiū
鸣玉鸾之啾啾
cháofārènyútiānjīnxī
朝发轫于天津兮
xīyúzhìhūxījí
夕余至乎西极
fènghuángyìqíchéngqíxī
凤皇翼其承旗兮
gāoáoxiángzhīyìyì
高翱翔之翼翼
hūwúxíngcǐliúshāxī
忽吾行此流沙兮
zūnchìshuǐérróngyǔ
遵赤水而容与
huījiāolóngshǐliángjīnxī
麾蛟龙使梁津兮
zhàoxīhuángshǐshèyǔ
诏西皇使涉予
lùxiūyuǎnyǐduōjiānxī
路修远以多艰兮
téngzhòngchēshǐjìngdài
腾众车使径待
lùbùzhōuyǐzuǒzhuǎnxī
路不周以左转兮
zhǐxīhǎiyǐwéiqī
指西海以为期
túnyúchēqíqiānchéngxī
屯余车其千乘兮
qíyùdàiérbìngchí
齐玉轪而并驰
jiàbālóngzhīwǎnwǎnxī
驾八龙之婉婉兮
zàiyúnqízhīwēiyí
载云旗之委蛇
yìzhìérmǐjiéxī
抑志而弭节兮
shéngāochízhīmiǎomiǎo
神高驰之邈邈
zòu《jiǔgē》érwǔ《sháo》xī
奏《九歌》而舞《韶》兮
liáojiàrìyǐtōulè
聊假日以偷乐
zhìshēnghuángzhīhèxìxī
陟升皇之赫戏兮
hūlínnìfūjiùxiāng
忽临睨夫旧乡
pūfūbēiyúmǎhuáixī
仆夫悲余马怀兮
quánjúgùérbùxíng
蜷局顾而不行
luànyuēyǐyǐzāi
乱曰已矣哉
guówúrénmòwǒzhīxī
国无人莫我知兮
yòuhéhuáihūgùdū
又何怀乎故都
jìmòzúyǔwèiměizhèngxī
既莫足与为美政兮
wújiāngcóngpéngxiánzhīsuǒjū
吾将从彭咸之所居
📚 屈原的其他作品
📚 同题材 · 送别诗
📚 同体裁 · 七言古风
💬 常见问题
《离骚》的作者是谁？
《离骚》的作者是战国代的屈原。
《离骚》是什么朝代的诗？
《离骚》是战国代的七言古风。
《离骚》是什么体裁？
《离骚》属于七言古风，全诗共2500字，378句。
《离骚》属于什么题材？
《离骚》属于送别、思乡、边塞类题材。
《离骚》的第一句是什么？
《离骚》的首句是：「帝高阳之苗裔兮」。